Jesteś tutaj: Strona główna
| Geneza Narodowego dnia Dziadków |
|
|
|
Wysiłki Marian McQuade pomogły nakłonić Prezydenta Richarda Nixona do ustanowienia „Narodowego Dnia Niepełnosprawnych” (National Shut-in Day) - w 1972, a w1973 dzięki jej staraniom, gubernator Arch Moore ogłosił pierwszy „Dzień Dziadków” w zachodniej Wirginii. 76letnia matka piętnaściorga dzieci, oraz babcia 40 wnucząt wkrótce po tym została vice przewodniczącą Komisji d.s. Starszych w Zachodniej Wirginii, reprezentantką stanu podczas Konferencji w Białym Domu, prezesem Fundacji d.s. Zatrudnienia oraz vice prezesem Rady Domu Spokojnej Starości. W późniejszych latach, Senator Jennings Randolph sporządził uchwałę Senatu Stanów Zjednoczonych, by uczynić „Dzień Dziadków” świętem narodowym. Pięc lat później, to jest w 1978roku, Kongres zatwierdził prawodawstwo, uznając pierwszą niedzielę po „Święcie Pracy” – „Narodowym Dniem Dziadków”, następnie Prezydent Jimmy Carter podpisał proklamację. W 1995 święto oficjalnie zaadoptowało się w Kanadzie, gdzie obchodzone jest tak samo jak w Stanach Zjednoczonych. Obecnie, wydarzenie zapoczątkowane kiedyś przez tak niewiele osób, jest obserwowane i praktykowane przez miliony na terenie Ameryki Północnej. Święto obchodzone jest we wrześniu, który symbolizuje zbliżającą się jesień życia każdego seniora. Ten szczególny dzień posiada także swoje unikatowe symbole, którymi są niezapominajki oraz „piosenka dla babci i dziadka ” autorstwa Johnny’ego Prill’a. Niezapominajki zostały uznane oficjalnym kwiatem święta w kwietniu 1999 roku. Mają one nie tylko przypominać o dniu dziadków ale także o kruchości ludzkiego życia. Dlatego też należy wykorzystać pozostały czas, póki jest to możliwe, by tworzyć niezapomniane wspomnienia o bliskich. © Avsh Interactive
|
Geneza Narodowego dnia Dziadków| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
Losowy wierszyk
|
|||
Losowe życzenia
|
|||
